Humbaki, orki i reszta
Rejs z wielorybami w Juneau to przede wszystkim humbaki, z orkami jako niewiadomą i drugim planem z mniejszych zwierząt. Na wodzie nic nie jest obiecane. Ten poradnik opisuje, co prawdopodobnie zobaczysz i jak to rozpoznać, a potem wyjaśnia, jak blisko łodzie mogą podpływać.
Humbaki grają główną rolę
Większość wielorybów, które latem prawdopodobnie zobaczysz z łodzi w Juneau, to humbaki. Przypływają na północ, by w zimnych kanałach wokół miasta żerować na śledziach, krylu i innych małych rybach. Większość z nich zimuje na Hawajach, gdzie się rozmnaża, i wraca wiosną. Wiele zostaje do jesieni, a niektóre podobno spędzają tu całą zimę.
Ta stała letnia obecność to powód, dla którego kilka ofert daje gwarancję wielorybów. Oferta Harv & Marv's gwarantuje obserwację. Juneau Tours & Whale Watch obiecuje to samo między 15 maja a 15 września, a Viator podaje 100% gwarancji dla wycieczki Alaska Tales. Żadna z tych ofert nie precyzuje, co dostajesz, jeśli łódź wróci bez wieloryba, zwrot czy nową rezerwację, więc zapytaj przed rezerwacją. Gwarancja to obietnica handlowa, nie prognoza, a wieloryby mają własny rozkład.
Jak zwykle wygląda obserwacja
Wyskoki trafiają do folderów reklamowych, ale typowe spotkanie jest spokojniejsze. Pierwszym znakiem jest zwykle wydech, słup mglistego oddechu, który przez chwilę wisi w powietrzu i na spokojnej wodzie widać go z daleka. Kapitan zwalnia i kieruje się w tamtą stronę. Potem ciemny grzbiet wieloryba kilka razy przetacza się przez powierzchnię, gdy zwierzę oddycha, a widać przy tym małą płetwę grzbietową. Na koniec grzbiet wygina się wysoko, a ogon unosi się nad wodę, gdy wieloryb nurkuje, często na kilka minut, zanim wynurzy się gdzieś w pobliżu.
Na dwugodzinnym rejsie możesz śledzić jednego wieloryba przez kilka takich cykli albo przemieszczać się między kilkoma zwierzętami. Od czasu do czasu humbak wyskakuje, wyrzucając z wody większość ciała, albo kładzie się na boku i uderza o powierzchnię długą, białą płetwą piersiową. Nikt nie przewidzi ani jednego, ani drugiego. Obserwuj przyrodnika, bo załoga zwykle wypatrzy kolejny wydech przed gośćmi, a nasz poradnik fotograficzny wyjaśnia, jak uchwycić unoszący się ogon.
Żerowanie z siecią bąbelkową
Zachowanie, na które liczy większość gości, to żerowanie z siecią bąbelkową. Grupa humbaków krąży pod ławicą śledzi albo kryla i wypuszcza pierścień bąbli, który działa jak sieć i zatrzymuje zdobycz przy powierzchni. Potem wieloryby razem wystrzeliwują w górę przez środek z szeroko otwartymi paszczami, często pod krążącymi mewami. Na tych wodach zdarza się to latem, ale zobaczenie tego z łodzi wycieczkowej to głównie kwestia szczęścia. Jeden gość Dolphin z wycieczkowca to widział, a Alaska Tales w ofercie z lodowcem nazywa to rzadkością. Traktuj to jako bonus, a nie powód, by wybrać jedną łódź zamiast innej.
Wieloryby z imionami
Spód ogona humbaka ma wzór czarnych i białych plam oraz blizn, inny u każdego wieloryba, trochę jak odcisk palca. Przyrodnicy fotografują ogon, gdy wieloryb nurkuje, i porównują go z katalogami znanych zwierząt. Recenzenci rejsów Harv & Marv's i wycieczki z latarnią piszą, że załogi znają poszczególne wieloryby z imienia i część ich historii, więc uniesiony ogon staje się powracającym sąsiadem, a nie anonimowym zwierzęciem.
Harv & Marv's daje też najdłuższy czas na wodzie spośród sześciu porównywanych przez nas wycieczek. Jej rejs z wielorybami od ~159 $ spędza na wodzie 3 godziny, wobec mniej więcej 2 godzin na większości pozostałych, i odbiera cię z nabrzeża twojego wycieczkowca. Wadą jest to, że Viator sprzedaje go bez możliwości zwrotu. Organizator proponuje inny termin albo pełny zwrot tylko wtedy, gdy sam odwoła rejs z powodu pogody.
Trzy godziny, by poznać rytm wieloryba
Harv & Marv's zatrzymuje cię na wodzie na 3 godziny, od ~159 $, z odbiorem spod statku i wypłynięciami prawie co pół godziny. Rezerwuj dopiero, gdy twoje plany są pewne, bo sprzedaż jest ostateczna.
Orki, czyli niewiadoma
Orki pojawiają się na niektórych rejsach z Juneau, a na innych nie. Mogą przypłynąć w każdym miesiącu i nikt nie potrafi ich przewidzieć. Recenzenci z kilku różnych łodzi opisują spotkanie ze stadem, a goście Alaska Tales piszą, że załoga została przy orkach tak długo, jak pozwalały przepisy. Charakterystyczna jest wysoka, czarna płetwa grzbietowa dorosłego samca, dużo wyższa i prostsza niż wszystko, co pokazuje humbak.
Naukowcy dzielą orki z tego wybrzeża na typy, które żyją w różny sposób, a przyrodnik może ci powiedzieć, który z nich obserwujesz. Ogólnie orki osiadłe jedzą ryby, na przykład łososie, a orki wędrowne (zwane też orkami Bigga) polują na foki i inne ssaki morskie i zwykle przemieszczają się po cichu. Traktuj to jako ogólny wzorzec, bo załoga na miejscu będzie wiedziała więcej niż jakikolwiek poradnik.
Reszta obsady
Wieloryby są gwiazdami, ale większość rejsów wypełnia przerwy mniejszymi zwierzętami. Tabela daje orientacyjny obraz tego, jak często każde z nich się pojawia, na podstawie ofert i relacji recenzentów. Nic z tego nie jest obiecane.
| Zwierzę | Jak często | Gdzie | Na co patrzeć |
|---|---|---|---|
| Humbak | Na większości letnich rejsów, nigdy na pewno | Otwarte kanały i żerowiska | Najpierw mglisty wydech, później uniesiony ogon |
| Orka | Na niektórych rejsach, w każdym miesiącu | Wszędzie, zwykle w ruchu | Wysokie czarne płetwy grzbietowe płynące razem |
| Uchatka grzywiasta | Często | Benjamin Island, boje w kanałach | Duże płowe cielska stłoczone na skałach, głośny ryk |
| Foka pospolita | Dość często | Skały i spokojna woda przy brzegu | Okrągła, cętkowana głowa, która się przygląda, a potem znika pod wodą |
| Morświn białopłetwy | Od czasu do czasu | Otwarta woda | Szybkie czarno-białe ciała wyrzucające fontannę wody |
| Wydra morska | Czasem | Spokojna woda przy brzegu | Mała głowa i łapki, unosi się na plecach |
| Bielik amerykański | Na większości rejsów | Świerki na brzegu, pale | Biała głowa wysoko w drzewach |
| Niedźwiedź czarny | Sporadycznie | Plaże i linia brzegowa | Ciemny kształt sunący wzdłuż linii przypływu |
| Płetwal karłowaty lub pływacz szary | Rzadko | Otwarta woda | Rozpoznanie zostaw przyrodnikowi |
Po humbakach uchatki to najpewniejszy punkt programu. Alaska Tales wspomina o ich kolonii na Benjamin Island, gdzie uchatki grzywiaste oblegają skały, a inne wylegują się na bojach nawigacyjnych w kanałach. Płetwale karłowate i pływacze szare przepływają tędy, ale rzadko pokazują się na rejsach, więc nie planuj pod nie. Jeśli chcesz zobaczyć też niedźwiedzie na lądzie, większe szanse dają łososiowe strumienie przy lodowcu, o czym pisze nasz poradnik o wycieczkach z lodowcem.
Jak blisko podpływają łodzie
Zgodnie z przepisami federalnymi łódź na wodach Alaski musi trzymać się co najmniej 91 m od humbaka, a dotyczy to każdego organizatora, dużej łodzi czy małej. Mniejsza łódź nie zbliży cię zgodnie z prawem ani trochę bardziej, jak wyjaśnia nasze porównanie wielkości łodzi. Wieloryby nie czytają jednak przepisów. Czasem humbak sam wynurza się obok łodzi, która się zatrzymała, a recenzenci z niejednej wycieczki opisują wieloryby przepływające tuż obok. Z odległości 91 m lornetka robi ogromną różnicę, a Dolphin i łodzie wycieczki z latarnią je rozdają.
To, które zwierzęta są w okolicy, zmienia się też w ciągu lata, a poradnik miesiąc po miesiącu to opisuje. Jeśli bardziej niż odległy wieloryb martwi cię kołyszący się pokład, przed rezerwacją zacznij od naszych rad na chorobę morską.