Walvissen fotograferen vanaf een bewegend dek
Walvissen geven je telkens een paar seconden, meestal op afstand, vanaf een dek dat schommelt en vaak nat is. Een goede walvisfoto draait vooral om timing en weten waar je moet kijken, en een telefoon kan meer dan mensen denken. Een langere lens helpt toch, omdat boten wettelijk afstand moeten houden.
Wat een bultrug je te fotograferen geeft
De meeste waarnemingen van een bultrug volgen een patroon. Eerst komt de blaas, een wolkje nevel dat boven het water hangt en ruim voor het dier zelf zichtbaar is. Dan rolt een donkere rug een paar keer door het oppervlak terwijl de walvis ademt. Voor een diepe duik kromt hij zijn rug hoog en tilt hij zijn staart op, en dan blijft hij een paar minuten onder water. Sprongen en klappen met de borstvin komen ook voor, maar niemand kan erop plannen, en geen enkele tour kan je er iets van beloven. Bultruggen, orka's en de rest behandelt wat er verder in deze zeestraten opduikt.
Afstand bepaalt elke foto. De grens van 91 meter geldt voor elke boot in Alaska, dus geen kapitein vaart voor jouw foto naar een walvis toe. Walvissen zwemmen soms uit zichzelf naar een boot, en dat zijn de momenten waarop een telefoon het beeld vult. De rest van de tijd ziet een walvis er klein uit, tenzij je inzoomt.
Fotograferen met een telefoon
- Gebruik de burstmodus. Houd de ontspanknop ingedrukt als de staart omhoogkomt en kies later het beste beeld. Eén tik is meestal net te laat;
- Zoom 2x of 3x, niet meer. Voorbij de optische lens van de telefoon smeert digitale zoom de details uit, en een scherpe kleine walvis laat zich beter bijsnijden dan een wazige grote;
- Film en haal er beelden uit. Een clip van een volledige duik geeft je tientallen stilstaande beelden om uit te kiezen, en je hebt het geluid van de blaas er ook bij;
- Houd de horizon recht. Een scheve zee is het eerste wat kijkers opvalt. Zet de rasterlijnen in je camera-app aan.
Leun tegen de reling of een paal in plaats van de telefoon op armlengte voor je te houden, en houd je ellebogen tegen je borst. De boot beweegt ook op een kalme dag, en een stevig gesteund lichaam houdt het beeld stabieler dan welke instelling ook.
Camera-instellingen voor een lange lens
Reis je met een camera met verwisselbare lenzen, dan dekt een zoom van 100–400 mm of iets in die buurt de meeste situaties op een walvisboot. Hij is wijd genoeg voor een staart met bergen erachter en lang genoeg voor een rug ver weg aan de overkant van de zeestraat. Een bridgecamera met een lange zoom voldoet ook.
- Een sluitertijd van 1/1000 s of sneller, om vallend water en de beweging van het dek te bevriezen. Verhoog de ISO om daar op een grijze dag te komen, want ruis is makkelijker te verdragen dan bewegingsonscherpte;
- Continue autofocus met een breed veld of een zone, omdat één scherpstelpunt van een donkere rug op donker water af glijdt;
- Burstmodus op de snelste stand die je camera aankan;
- Een circulair polarisatiefilter op heldere dagen, dat de schittering van het water haalt en de kleur van de zee dieper maakt.
Laat het statief thuis. Aan een drukke reling is er geen ruimte voor, en door de beweging van de boot heeft het geen zin.
De walvis lezen voordat de staart omhoogkomt
De staartfoto die iedereen wil, verrast zelden wie goed oplet. Na een reeks korte ademhalingen kromt de walvis zijn rug hoger dan daarvoor. De staart volgt een of twee seconden later. Begin met fotograferen bij de kromming, niet pas als je de staart ziet.
Fotografeer ook de blaas. Die vertelt je waar de walvis is, en op een koude, stille ochtend is de hangende nevel een foto op zich. Kijk evenveel naar de natuurgids als naar het water, want bemanningen zien een blaas vroeg en wijzen al voordat de meeste gasten iets hebben gezien. Komt er aan de andere kant een walvis boven, loop dan niet mee in de stormloop over het dek. Kijk liever bij de boeg en de achtersteven, waar vaak plek is terwijl iedereen zich in het midden van de reling verdringt.
Regen en een natte lens
Regen is de gewone toestand van een dag in Juneau, dus bescherm je spullen. Een regenhoes, of een plastic zak met een gat voor de lens, houdt een camerabody droog, en een zonnekap houdt druppels van het voorste glas. Bewaar een microvezeldoekje in een droge zak en veeg de lens of telefoon voor elke waarneming schoon, want één druppel kan het hele beeld zachter maken. Stop de camera tussen de waarnemingen in je jas of in een droogzak.
Van een verwarmde kajuit naar het koude dek gaan kan een lens doen beslaan. Blijf als het kan met de camera buiten in plaats van in en uit te lopen, of geef het glas een minuut om helder te worden voor de volgende walvis. Kleding voor regen op het water behandelt de kledingkant van een natte tocht.
Welke tours bij fotografen passen
Op elk van de zes boten kun je een goede foto maken, maar sommige geven je meer kansen.
- Juneau Whale Tours (JWT), vanaf ~$ 209, neemt hooguit 20 gasten mee op een catamaran van 12 meter met een dek waar je helemaal omheen kunt lopen, en reviewers zeggen dat niemand hoeft te vechten voor de reling. Je krijgt 2,25 uur op het water. Het nadeel is dat JWT vertrekken met 5 gasten of minder annuleert, en dat je je eigen eten meeneemt;
- Harv & Marv's, vanaf ~$ 159, zit 3 uur op het water op een dubbeldekker, een duur die van de zes alleen de vuurtorencombi evenaart. Eenmaal geboekt op Viator krijg je je geld niet terug;
- De vuurtorencombi, vanaf ~$ 199, voegt Sentinel Island en de vuurtoren toe, een ander onderwerp dan walvissen, met uitzicht over Lynn Canal. Reviewers vertellen dat de bemanning hun achteraf een link naar de foto's van de tocht stuurde. Bij ruw water wordt de landing overgeslagen, en de tour is niet restitueerbaar.
De grotere boten hebben meer dekken om je over te verspreiden, en een reviewer van de wildlifecruise van Alaska Tales (~$ 177) had volop ruimte om rond te lopen voor foto's. Wil je een gletsjer in beeld zonder stop aan land, dan maakt de tocht van 3 uur van Juneau Tours & Whale Watch voor ~$ 156 een fotostop van 5 minuten bij de Mendenhall-gletsjer vanaf het water, al hangt die af van het weer en is de fooi niet inbegrepen. Kleine boot of grote boot? weegt ruimte aan de reling af tegen comfort in de kajuit, terwijl walvissen en de gletsjer in één keer de combi's met tijd aan land behandelt. Wat een walvistour kost zet de prijzen op een rij.
Ruimte aan de reling voor twintig
De catamaran van JWT zit 2,25 uur op het water, met een dek waar je helemaal omheen kunt lopen, vanaf ~$ 209. Annuleren is gratis tot 24 uur vooraf, en als er te weinig gasten boeken, boekt de aanbieder je om of betaalt hij terug.
Leg de camera even weg
Wie een hele tocht door een zoeker kijkt, komt vaak thuis met behoorlijke foto's en een vage herinnering. Kies een paar momenten om met je eigen ogen te kijken, of door een verrekijker, die structuur op een rug of staart laat zien die een telefoon niet vangt. Natuurgidsen herkennen individuele bultruggen aan het patroon op de onderkant van de staart, dus een scherpe staartfoto heeft meer nut dan alleen voor je album. Laat hem aan de bemanning zien en vraag of ze de walvis kennen; reviewers van Harv & Marv's en de vuurtorentour zeggen dat de bemanningen de vaste gasten bij naam kennen. Op een korte havendag komen de meeste foto's van de boot, en walvissen spotten op een havendag helpt je een vertrek te kiezen met tijd over.